São Bento

Woensdag 4 februari begaven we ons terug in downtown Sao Paulo. Eerst goed het buikje rond gaan eten in ‘Der Apfel’. Voor een 16-tal reais laat ik het niet aan mijn hart komen en tracht maximaal te profiteren van het aangeboden voedsel. Na enige tijd begint er een fel onweer los te barsten, dus we kunnen op ons gemak eten, want het is geen weer om iemand door te jagen. De regenvlagen worden minder en we begeven ons naar een galeria waar Athos zich zou moeten bevinden op zijn werk, maar uiteindelijk blijkt dat hij die dag niet komen werken was. Nog eventjes naar Galeria de Roque om ons te vergapen aan het talrijke vinyl en om stilaan een keuze te maken wat ik me ga aanschaffen.

Rond 16 uur gaan we richting Sao Bentos. Eerst nog wat winkels opzoeken, me een memory-stick aanschaffen, genieten van de zon die uiterst genietbaar is na de stortbuien, en dit onder een quasi blauwe hemel. We steken de brug over, die bekend staat voor mensen die er tal van gestolen goederen verkopen.

Een bezoekje aan het klooster van Sao Bento. Dat is gebouwd in de 16de eeuw en is van de orde van de Benedictijnen. Als ik het goed voor heb is er nu ook een school in gevestigd. Naast het klooster is er een kerk tegen aangebouwd, die opgetrokken is tussen 1910 en 1922. Wanneer we binnen gaan, zijn de monniken bezig met hun gregoriaanse gezangen. Binnen is alles heel mooi afgewerkt. Het klooster zelf zijn we niet binnen gegaan.

Misschien is voor sommigen Sao Paulo niet meteen de place to be, maar wie een beetje moeite doet en dingen wil ontdekken, kan hier zeker voldoening vinden.

Omstreeks 20 uur is de supermarkt de laatste stop. Amai! Neem super maar letterlijk! Wat een massa aan volk, ongelofelijk! Je kan er op sommige plaatsen amper bewegen met je winkelkarretje, en de 70 kassa’s (als het er al niet meer zijn) blijven maar klanten slikken. Nadat we de nodige aankopen gedaan hebben, blij dat we dit wespennest kunnen ontvluchten.