Liberdade

Pas in de late namiddag (maandag 2 februari) belandden we in Norte Center, een gigantisch shopping center. Ik ga er op zoek om wat euro’s om te wisselen naar reais, maar besluit om nog even te wachten, de wisselkoers staat niet zo gunstig als toen ik hier aankwam, eventjes uit stellen dus.
In een winkel ga ik op zoek naar Belgische bieren, maar naast Stella Artois is nog niet veel te vinden langs haar. Heineken, het brolbier, is wel alom tegenwoordig. De Chimay bleek uitverkocht. In een winkel waar men hele uitzetten kan kopen voor je huis, vind ik glazen van Hoegaarden en Leffe terug. Geen nood, straight edge still burns in my heart! Livre de drogas! Voor we de shopping verlaten, nog een Subway broodje binnen spelen!

We begeven ons naar ‘Liberdade’, de Japanse wijk in Sao Paulo. Daar leven het grootste aantal Japanners samen, Japan buiten beschouwing gelaten natuurlijk. Een Japanse boog is de officieuze poort om de wijk binnen te gaan. Maar ik had het me anders voorgesteld, de eerste keer dat ik wat bedrogen uitkom. Heel wat Japanse inwijkelingen zijn de Portugese taal niet zo machtig (hoor mij bezig) en blijken redelijk kort af te zijn. Dit merk ik wanneer ik prijzen laat vragen over een simpele memory-stick en ze je al het product onder je neus duwen, met de veronderstelling dat je het gaat kopen. Stilte en een norse blik zijn meestal het resultaat van de vraagstelling. Het consumptiegedrag/handel drijven ligt blijkbaar ferm hoger bij hen. Enkele gebouwen hebben een mooie Japanse touch plus dito tuin, maar niets is echt proper. Het is onvoorstelbaar soms hoe de mensen hier alles laten verloederen.
Maar veel tijd hebben we er niet gespendeerd en hebben niet zoveel gecheckt, ik denk dat we niet alles gezien hebben van die buurt.

Enkele 2de hands boekenwinkels trekken de aandacht, en ik ga op zoek naar Ayrton Senna gerelateerde onderwerpen. Ik vind er een boek, maar heb het geld niet bij me, ik hoop dat ik het de komende dagen nog kan oppikken. Ik hou van zo’n winkeltjes, alles bij elkaar gepropt, nauwe doorgangen, oude en 2de hands boeken, en zo’n typische geur van papier en stof.

Op de hoek van een drukke straat gaan we ook een kerkje binnen. Binnen in is het heel mooi afgewerkt, en heel wat gelovigen komen binnen voor de viering. Naast de kerk, in de benedenverdieping, schuiven een rij mensen om eerst nog een kaars te kopen en te laten branden. Religie, je bent er voor of niet, je bent praktiserend of niet, maar boeien doet het me altijd.

Wanneer we de wijk verlaten, zien we heel wat studenten op straat, want de het schooljaar is hier pas begonnen, en de studentendoop is net aan de gang.
Liberdade blijkt ook niet zover van Sao Bento buurt te liggen en vlak achter 'Cathedral da Se'. Hier en daar begin ik al een heel klein beetje orientatiegevoel te krijgen in het gigantische Sao Paulo.