Deus nos acuda?!?!

Vandaag besloten we om ons de tickets aan te schaffen voor het ‘Verdurada’ fest dat op 24 en 25 januari plaats vindt. We begaven ons naar de Vegan Pride Store in Galeria de Roque, en botsen er op Jorel! Fijn terug zien en hij nodigt me uit om enkele typische Braziliaanse dingen te proeven. We gingen naar een een andere galerij, waar zich eveneens heel wat interessante muziekwinkeltjes bevinden. Het menu bestond uit een ‘pastel’ (een soort van gefrituurde bladerdeeg, met daarin heel wat groenten, soya en kaas) en als drank een ‘caldo de cana’ (een drankje, vers gemaakt van een suikerrietstengel). Jawel, verkocht aan deze hongerige Belg!

Nadat we afscheid namen van Jorel, ontmoetten we Cintia, een vriendin van Andreza. Ook zij spreekt amper Engels. En dan denken dat je een wereldtaal enigszins onder de knie hebt. Je geraakt er niet zo heel ver mee in Sao Paulo. Des te groter de uitdaging om Portugees als taal te leren!

We bevonden ons dicht bij het ‘Theatro Municipal’ maar meer dan de buitenkant kregen we niet te zien, want bij verdere navraag aan de inkomhal, waren er restauraties aan de gang die tot ongeveer midden maart zullen duren. Vlakbij bevindt er zich een heel mooi parkje, ‘Praça Ramos’ genaamd. Een kleine oase van rust terug. We kuieren wat verder, passeren een overheidsgebouw en besluit ik op de foto te gaan met de politie. Hun combi is hilarisch, haha! In de drukke winkelstraten staan er echt heel wat blauw. We naderen de ‘Cathedral da Se’, een gigantische kathedraal in gotische stijl. Een unikum in Sao Paulo. Het is er erg druk. Niet dat dit me extra opvalt. Ik geraak het stilaan gewoon. Een vrouw houdt een groep omstaanders, en ook eventjes mij, in bedwang. Bezeten door Jezus klaagt ze de moderne maatschappij aan! Jesus saves? Ik weet het zo nog niet. In de kathedraal was er een soort bijeenkomst aan de gang over vrijwilligerswerk.

Op naar de metro om onze drukke dag af te sluiten. Deze is altijd heel druk bezet en het is een constant komen en gaan van mensen. Een mierennest in zijn zuiverste vorm. Mensen leggen er vanalles op je bil, in de hoop dat je iets koopt. Overal kleine kraampjes, met kleine spulletjes. Flyers worden overal aangeboden, voor om het even wat. De straat is ook puur overleven. Mensen die een barbeque voortduwen, op ieder drukker kruispunt biedt iemand wel iets aan of wordt er om geld gevraagd, ... Alles blijft hier ook redelijk laat open, niets valt te vergelijken met het landelijke Ledegem ;).