Rond de middag begeven we ons naar ‘dowtown’ Sao Paulo, meer bepaald Sao Bento. We besluiten om de metro te nemen. Dit is totaal niet te vergelijken met bijvoorbeeld Brussel. De wagons zitten overvol. En het Braziliaanse volk bestaat uit een bijzondere brede waaier van diversiteit. Maar ik als Belg/Europeaan val daar duidelijk op. ‘Der Apfel’ is het restaurantje waar we ons middagmaal gaan nemen. Voor 16 ‘reais’ (ruw geschat om en bij de 5 euro) kan je er je middagmaal eten, sapjes of water achteroverkappen en dessert tot je nemen zoveel je wil! En natuurlijk is alles vegetarisch! Ik verblijf er een ruime poos en stop mijn buikje goed vol. De ruime poos heeft ook te maken met het tempo waar ik eet, maar zo ben ik nu eenmaal.
Nadien begeven we ons naar de “galeria do roque “. Dit is een soort van galerij/winkelcentrum met een 4-tal verdiepingen vol kleine winkeltjes volgepropt met metal/hardcore/punkrock/rock cd’s/lp’s, t-shirts en andere merchandise! Ik moet je niet vertellen dat ik niet weet waar eerst gekeken. De prijzen vallen heel goed mee naar onze normen, maar het is ook opletten voor bootlegs. Ik word er ook voorgesteld aan enkele locale hardcore kids. Mijn fel gele Righteous Jams t-shirt valt bij een gast zo in de smaak, dat dit ook het enigste is wat ik van hem begrijp. Heel wat Brazilianen zijn de Engelse taal niet machtig, en aangezien mijn Portugees ook op het niveau van een pasgeboren kind bevind, is het heel moeilijk om te conversaties op te zetten met hen.
Een heerlijk verfrissend drankje ‘Mupy’ in de Vegan Pride Store brengt een welkgekomen afkoeling! Nu al een aanrader en topper voor me!
‘s Avonds gaan we naar ‘Espaço Impróprio’, de venue waar ik mijn eerste show zal zien. Door dat we wat laat waren en de show uitzonderlijk naar Braziliaanse norm op tijd begon, missen we Positive Youth en zijn we juist te laat voor Live By The Fist. Ik zie er Juninho en Nino terug, die er met ‘Eu Serei a Hiena’ een heel sterke set in ware Fugazi stijl neerzetten. Jorel, de kleinste Braziliaan die ik tot dus ver kende, nodigt me ook al uit om samen naar zijn favoriete voetbalploeg ‘Santos’ te gaan zien. Dit belooft! De venue is echt cool ingericht, en het optreden zelf is letterlijk underground te noemen. Het is er zo warm dat het zweet gewoon van mijn benen rechtstreeks in mijn schoenen loopt. Het watje dat ik ben ben ik eventjes van de kaart, en moet ik me toch wat vloeibaars tot me nemen. Vers sinaasappelsap in een overvol restaurant is de plaats waar ik weer tot mijn positieven kom. We pikken nog de set mee van Will Champion uit Argentinië mee, die een portie thrash/grind serveren.
Een drukke en warme dag zit er op voor ons, en we begeven ons richting huis.
Sao Paulo is wennen, daar is geen ontkomen aan! Alles kan en mag hier blijkbaar, Brazilianen zijn uiterst behendige bestuurders van hun wagen of moto, en wie denkt hier fietsen aan te treffen, mag dit mooi op zijn buik schrijven. Het rijgedrag is iets wat ik nog nooit gezien heb. Iedereen voor zichzelf, any place, any time! Oh, nog een laatste iets, geen wc-papier doorspoelen in het toilet, dit doet men hier niet!
Hou je jullie haaks, ik doe op het minst hetzelfde!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten