vrijdag 23 januari 2009

Museu do Futebol - 20 janeiro

Op deze broeierige dag ga ik naar het 'Museu do Futebol' in Sao Paulo. Dit bevindt zich in een voetbal stadion van de overheid. Het gebeurt dat Corinthians hier soms speelt, maar vooral de jeugd komt hier aan bod.
Tijdens de heenrit maak ik de eerste gigantische stortbui mee. Straten worden rivieren en watervallen. In Belgiƫ zou alles plat liggen, hier gaat het leven gewoon door. De rioolputjes hebben de charme van een kleine fonteintjes.
Voor 6 reais kunnen ze het museum bezoeken, een student voor 3 reais. Ik moet jullie niet vertellen dat ik voor de laatste optie ga. Met een oude studentenkaart en mijn paspoort lukt dat natuurlijk!
De inkomhal is er voorzien van heel wat ingekaderde afbeeldingen en foto's over Braziliaanse voetbalhelden. Bij het opgaan van de trappen verwelkomt Pele ons in het portugees, spaans en engels, videogewijs wel te verstaan.
Alles is er heel modern en men kan heel wat historische voetbalmomenten beluisteren en bekijken. De verslaggevers zitten vol passie, en voetbal is hier uiterst belangrijk. Ik kan al niet wachten om een wedstrijd mee te pikken! Wat verderop, ergens onder een tribune, zijn enkele schermen opgetrokken, waar je beelden ziet van supporters, met een surround geluid. De passie, de beleving, de sfeer, de liederen, de emoties... Standard Luik komt als meest fanatieke supporters clan maar eventjes om de hoek kijken.
Na een galerij vol kaders met foto's over het oude Sao Paulo en het Braziliaanse voetbal begeven we ons in een ruimte, waar iedere Wereldbeker wordt voorgesteld, gekoppeld aan heel belangrijke nieuwsfeiten rond die tijd. Alles heel netjes en verzorgd. Een spelletje tafelvoetbal komt er ook aan te pas, de alles over het spelletje voetbal wordt ons aangeboden via duidelijke borden. Ook heel wat cijfermateriaal en statistieken zijn er aanwezig.

De voetballiefhebber in mij wordt hier duidelijk verwend!
We sluiten af met ons heel eventjes in het stadion te begeven, met beperkte toegang weliswaar.

Hier in Sao Paulo is de politie alom aanwezig. Op iedere drukke straat (wat meer regel is dan uitzondering) staat er politie, bij iedere metro ingang, in iedere winkelstraat zijn er. Iedere bank en winkel heeft security.
En het 'instinct om te overleven' is bij zowat iedere Braziliaan aanwezig. Met vlaggen zwaaien voor een garage om publiciteit te maken, van alles verkopen, legaal of illegaal, rijdende winkeltjes op het voetbal, flyers voor de tandarts, je kan het zo gek niet bedenken of het is een beroep of om een manier om aan geld te komen en te overleven.

Geen opmerkingen: